Bir Kız, Bir Karga, Bir Adam

 Bir mavi gün sonu başlar bu şarkı
Söylenir durur
Yıldızlara
Bir üçüncü cigarası yanar
Bir şişe patlar
Bir kadeh kıvrılır ellerinde
Bir karga gelir
Bozar düşlerini gecenin bu saatinde
Sana rapor getirir
Orta Mahalle Karakolu'nda üç silah patlar
Biri duygularını yele verir
Biri tedirginliğini anlatır
Biri seni hatırlatır
Bir karga gelir

I I
Cuma Mahallesi'ne duygularını gömer bir adam
Bir köşeyi ağır aksak döner
Bir ona bir buna bakar çaresiz
Nazilli Köprüsü'nden geçer çaresiz
Bir karga gelir
"Dönsem olmaz mı
Onu görmek saadettir
Ya göremezsem?"

Bir kurşun sıkar türküyle karışık
Yalnızlığına sövüp sayar
Küfreder kargaya
Küfreder yaptıklarına
Deli dolu, sokak sokak gezmelerine
Bir karga gelir

I I I
Biri hep kargadan bahseder
Kara kargadan
Onun raporuna bağlar ümitlerini
Karganın kara oluşundan habersiz
Birini kırar
Birine kızar
Bir adama kargayı anlatır çaresiz
Oysa bilmez
Anneler çok defa kargadan alırmış haberi
Öyle bilirdi çocuklar
Öyle kanardı çocuklar
Adam çocuk değil

I V
İstasyon Meydanı'nda bir adam
Kaygusuz gülümser
Sonra kırgın bir türkü başlar dudağında
Meşrutiyet Parkı'nda kargayı görür
Kaygusuz gülümser
Verir veriştirir
Kız Enstitüsü'nün önünden geçer
Bu şehri çiğner hıncından
Kızar kargaya

V
Karga budala
Adam değil
Karga haber verir çaresiz
Adam inanmış görünür
Bir gün bıkar bu masaldan
Şöyle sıyrılmak ister dedikodulardan
Kızar kargaya
Karganın yaptığına
Kargaya inanan kişinin de karga oluşuna
Velhasıl karga budala
Kız budala
Adam değil
Kız şaşırır
Karga yalan çıkar
Adam hür!

Oyhan Hasan BILDIRKİ